| تبليغات | X |
 |
 |
|
| خانه شاعران مستقل مازندران |
|
نوشته های پیشین
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
اندک اندک جمع مستان می رسند
اندک اندک میپرستان می رسند دلنوازان ناز نازان در رهند گلعذاران از گلستان می رسند اندک اندک زین جهان هست و نیست نیستان رفتند و هستان می رسند جمله دامنهای پر زر همچو کان از برای تنگدستان می رسند لاغران خسته از مرعای عشق فربهان و تندرستان می رسند جان پاکان چون شعاع آفتاب از چنان بالا به پستان می رسند خرم آن باغی که بهر مریمان میوه های نو زمستان می رسند اصلشان لطف است و هم واگشت لطف هم ز بستان سوی بستان می رسند |
|
RSS
|